کاری از پیمان سلطانی

اين حرف كه در قرن نوزدهم گفته شد كه : دين ترياك توده هاست تا توده ها بنام اميد به بعد از مرگ ، محروميت وبدبختيشان را در اين دنيا تحمل كنند ، ترياك توده هاست تا مردم اعتقاد به اين داشته باشند كه انچه پيش مي ايد در دست خداوند است و به اراده خداوند است و هرگونه كوشش براي تغيير وضع ؛ براي بهبودي وضع خود و مردم ، مخالفت با اراده پروردگار است ، اين حرف راست است ، راست است .

و اينكه علماي قرن هجدهم و نوزدهم گفتند: دين زائيده ترس موهوم مردم است ، راست است . و اين كه گفتند : دين زائيده تبعيض و مالكيت و محروميت دوره فئودالي است ، راست است .

اما اين كدام دين است ؟ ديني است كه تاريخ هم هميشه در قلمروش بوده است غير از لحظاتي كه مثل برقي درخشيده و بعد هم خاموش شده است و همين دين شرك است . چه اين دين به نام هاي دين توحيد ، دين موسي ، دين عيسي باشد و چه به نام هاي خلافت پيغمبر ، خلافت بني عباس ، خلافت اهل بيت ، اينها ، شرك دينانند در لباس و به نام دين توحيد و به نام جهاد و قران ، و قران را هم او پيرو دين شرك بسر نيزه كرد .

آنهنگام ،

که پيک ها تان را ، به سلامتي قــرّ کمــر مــاه ،

                        بالا مي رويد و بد مستي مي کنيد ؛

آنهنگام ، که عشــق را عــق مي زنيد ،

               و شهوت را بر سر و روي همديگر بالا مي آوريد ؛

آنهنگام که جيبهاي پرتان را ،

                                به اميد هم خوابگي با ماهِ جنده ،

                                                               شاباش مي دهيد ؛

و آنهنگام که ناکام ،

               به خواب مستي مي غلتید ،

                                           من ، بيدارم ...

من بيدارم و پياله ام را ، تا هفت خط ،

                                    از انتظار پر کرده ام ...

معشوقه ي من ، ستاره ي کم نوريست ،

که يک شب ، از جنوبي ترين زاويه ي پرده ي آسمان ،

                                                            به سماع ،

                                                                  سر بر خواهد آورد ...

من ، آن شب بيدارم ،

             و تا آخر خواب پَستتان ،

                         پياله به پياله اش مي زنم ،               

                                                                          و خالي ماند ... .

    از وبلاگ کاوَ