به سبک خون منتشر تقدیم به خواهری که هم زیبا بود هم فهمیده اما...

تو!

تنها گفتی : نه

و اندر این ره

تاب و قرارت نبود

ما!

سکوت کردیم و نگفتیم

سکوت کردیم و نه گفتیم...

سکوتی که بر سکوی اندیشه اش

اندیشه ای را انتظار می کشید

ماندیم و می دانیم!

رفتی و همچنان منتظری...

*

*

*

رهسپاریم

اینک رهسپار بیکرانی ،که چشم اندازش زندانی ست ،زندانیه کامیابی که ساکن شهری بود با روسپی های سترگ ، که بی هوده، ارج پیشه کردند که مبادا تهی دستیشان نمایان شود ، بینششان ریز بینانه تر از آن که بخواهند چاره کنند و پهنای شیفتگیشان بیشینه یک وجب بود.رسوایی را تا هنگامی که ناخجسته می نمود رج می زدند و فرمایششان تن بود تن! نخستینگی را بر پیروان ناشایستگی نهاده اند و دستگردشان پسمان های مردانی بی ریشه است. اینجا واکنون دگر شیر دلان فرزندان سازش اند و نا آشنایان همگی یکتایی را گواهی می دادند و پاسخ هر گلایه خیزشی بود پر دغل چرا که دیگر مرزی نبود که نفرین در آن گنجانده شود ودر مقابل کفتارهایی بودندو جنگ افزار هایی با پیمان های زهر آگین ، بسته شده با سالکی سالوس که بر بلندای سرکوب جلوه نمایی می نمود...

و اما در این سو

یوز های دلاوری که چشمشان آکنده ز خونی سبز رنگ در کمین این شهر نشسته اند ( ادامه دارد...)

*

*

*

پ نون : وبگاه عباس معروفی  هم فیلترشد!

ای خاطری که آرزویت

                 تنهایی بود و تنهایی بود و تنهایی...

اینک

     بنگر قلب مرا

             که هیچ گاه

                  بدین وسعت نبودش تنها

آنان

             که از عشق گریختند

اینان

             که احساس را فروختند

چه کسی می خواهد

               سرفه ی خشک مرا

                               در شب طولانی یلدای سیاه دریابد؟!