حالا یا درود ، یا سلام
وطن پرستم ، اما نژاد پرست نیستم!
یه چیزایی تو مایه های ،فی ما بین!
دروغ، گفتم، اما دروغگو نیستم!
عاشقم، اما کوه نمی کنم و فرهاد نیستم!
غیرتیم ، اما تعصبی نیستم!
دعوا کردم، اما وحشی نیستم!
شعر میگم ، اما شاعر نیستم!
احساساتیم، اما بی منطق نیستم!
زندگی می کنم و زنده ام!
ایرانیم! اما اگر روزگاری مرز بین کشور ها رو برداشتن ،نه دختر ها رو زنده بگور می کنم!
نه از آب رودخونه ی گنگ می خورم نه گوشت سگ می خورم، نه عقرب کباب کرده...!
به همون چلو کباب خودمون راضیم!
سیاست!؟ تا دلت بخواد بلدم، اما سیاسی نیستم!
بی دینم ، اما خدا رو دوست دارم!
مشروب خوردم ، سیگار می کشم... اما نه الکلیم ، نه سیگاری!
من هم یه آدمم مث آدمای دیگه!
اما من پوریام
اگر دوست داری بزن قدش...
حالا یا بدرود، یا خداحافظ.
پی نون : تو ناراحتی برو فرانسه!
سینه سر باز میکنه و طبع اُسکلی
بیداد....
پس آمدم چون:
تا مرد سخن نگفته باشد
عیب و هنرش نهفته باشد
اما شما:
اگر از جانب معشوق نباشد کششی
کوشش عاشق بیچاره بجایی نرسد
پس:
گر نبود مستمعی هوشیار
طبع سخن از متکلم مجوی
فسحت میدان ارادت بیار
تا بزند مرد سخنگوی گوی
اما:
من به راهم باید بروم
نکته :
اگر کسانی که لینک کردم
منو لینک نکردن تعجب نکنید
چون از هر نوشته ای خوشم آمد
لینک خواهم کرد حتی...
وچون دوست داشتم و لینک کردم
دیدگاهشون تا زمانی که لینکن
قابل تایید هست.
خلاصه:
تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی
×
×
×
نوازنده سه تار: محمدرضا لطفی
