به سبک خون منتشر تقدیم به خواهری که هم زیبا بود هم فهمیده اما...
هیچکس تو را نمی شناسد و نخواهد شناخت
اما من برایت می نویسم
تویی که دیگرانت فریفتند
برای تو می نویسم
می نویسم از رُخت تا خودت...
ازآن موهای خرمایی و خنده های ژرف
وزان ژرفای اندیشه ای که دوستی را به من آموخت...
هنوزهم در خاطرم مانده
که عشق می ورزیدی بی قس
وچه پر درد می شکستی _
در جواب نابجای حرف آن سنگ طلبکار!
وحیران از آنکه
چرا انسان ها را محبت اندازه باید!
وجفا را شایسته، شاید!
هنوز خاطرم هست
زیبایی ات چه مسحور
و دستانت زلال تنهایی بود...
اما بایسته آن که میدانستی
تنها یک نفر
بجانت
گوش جان می سپارد!
پی نون : فعلا تا پایان امتحانات (تاریخ /آخرین امتحان ۷/۱۱)
سینه سر باز میکنه و طبع اُسکلی
بیداد....
پس آمدم چون:
تا مرد سخن نگفته باشد
عیب و هنرش نهفته باشد
اما شما:
اگر از جانب معشوق نباشد کششی
کوشش عاشق بیچاره بجایی نرسد
پس:
گر نبود مستمعی هوشیار
طبع سخن از متکلم مجوی
فسحت میدان ارادت بیار
تا بزند مرد سخنگوی گوی
اما:
من به راهم باید بروم
نکته :
اگر کسانی که لینک کردم
منو لینک نکردن تعجب نکنید
چون از هر نوشته ای خوشم آمد
لینک خواهم کرد حتی...
وچون دوست داشتم و لینک کردم
دیدگاهشون تا زمانی که لینکن
قابل تایید هست.
خلاصه:
تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی
×
×
×
نوازنده سه تار: محمدرضا لطفی
